5.04.2014

pekmezli yumurta

İşten gelince senin kapıyı açmanı umuyorum hala.
Pencereye bakıp mutfak ışığını sıkça kapalı görüşüm yıldırıyor beni kadın.
Çalışıyorum, yorulmuyorum.
Yürüyorum, koşuyorum ve bazen ağlıyorum yine de yorulmuyorum.
Her gün seni görememek fazlaca yoruyor ama!
Göğe bakıp seni; uçan martıya, pürüzsüz bulutlara benzetip, ah çekerek iz bıraktığım yollar var ardımda.
Aslında sen; burada hiçbir şeye benzemiyorsun.
Ve aslında o kadar da güzel olsaydı bu dünya;
Asla bırakıp gitmezdin biliyorum.

Koluna girip göğsümü gere gere seninle yürümeyi özledim.
Minibüse binip senin için birini yerinden kaldırmayı,
Marketten gelince hızlıca merdivenleri inip elindeki poşetleri almayı,
Mütemadiyen her perşembe sırtına kese atmayı,
Aldığım küçük tavayı sana uzatırken yüzündeki o tatlı bakışı,
Sana ait her şeyi ama her şeyi deli gibi özledim anne.

Gelsen ve bana pekmezli yumurta yapsan,
Gelsen ve bir daha gitmesen.
Keşke gelsen.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder