14.10.2012

tütmek

Uyuyorken, gayri ihtiyari altıma kaçırmayı özledim. Yattığım yerden kalktıktan sonra, popomdaki ıslaklığı hissedip kıskıs gülmeyi istedim şuan.. Göz bebeklerimin gülüşüme eşlik edişini, boş sokakta bir kaç çocuk bulmayı ümit edercesine uyanıp sabahın köründe sokağa fırlamayı özledim. Sokakta kimseleri bulamadığımda, kapı tokmaklarına yapışıp, uyandırdığım çocukluk arkadaşlarımı, tasolarımı ve bilyelerimi de özledim. Bu gece kaybettiğim herşeyi özledim. Keşke; boş sokaklara, ıslak yatağımıza dönebilsek. Biraz çocuk olabilsek ve herşeyi düzeltebilsek...